Wednesday, 10 July 2019

RIP

James Small is op 50 jarige ouderdom aan 'n hartaanval oorlede. Ek weet net van hom as gevolg van sy rugby. 50 is jonk!
Vanoggend val die gedagte my aan - "as ek vandag die brug oorsteek, vir wie gee ek my boeke en elektroniese biblioteek?" Sorgvuldig oor die jare opgebou  - boek vir boek en artikel vir artikel, waarin ek soveel bevrediging vind.
En as hulle dit vat, gaan hulle ooit daarna kyk?
En indien hulle daarna kyk, sal hulle dit doen met 'n "kyk wat het (oom) Johan vir my gegee" of sou hulle daardeur peins op soek na dieselfde insigte wat ek oor jare bymekaargemaak het?
Dit is soos die Prediker sê; "dit is alles 'n gejaag na wind".
Laat ons goed besin oor wat werklik belangrik is.
Sodat ons ook kan rus in vrede.
RIP James - jy het 'n barshou rugby gespeel.

Tuesday, 9 July 2019

13 of Dertien

Nommers is belangrik.  
Allerhande betekenisse word daaraan geheg. 1 = eerste. 3 = derde wiel aan die wa. 365 = Good Year. 13 de - horror, ongeluk, tragedie; en saam met 'n Vrydag, nog erger. En so aan.
Totdat jy uitgedaag word om 'n storie oor 13 te skryf .... dan moet jy Mindful met 13 omgaan. Bewustelik.
13 het vir my 'n interresante betekenis.  Ek is op die 13 de gebore, getroud, my lisensie gekry.  Het selfs my eerste graad op Vrydag die 13de gekry.  Ilke is op 31 Julie gebore - 13 omgekeer, Julie = 7de maand en 7 = die perfekte getal.
Saterdag gaan ek gas koop - 1 klein botteltjie en 3 grotes. 13. Ek laai my bottels in die kar en sien 'n ou omie wat syne uitlaai; ek gryp gou syne en dra dit na ontvangs - hy sê dankie met 'n handdruk. 1 goeie daad.
Sondag - gaan saam met Moeksie en Ilke winkels toe. Terwyl hulle die rakke
bestorm gaan ek 3 wegneem Cappuccino's koop, teen R31 elk, geplaas in 1 dra houer ... 13?
Ek kyk na my witbord teen die muur en daar staan: jy het net 1 lewe en 3 magte (powers) .... 13 .... goed waaroor jy beheer het, goed wat jy kan beinvloed en goed waaroor jy geen beheer het nie. Interresant is dat ons onsself die meeste bekommer oor die goed waaroor ons geen beheer het nie.
M is die 13de letter van die alfabet. M is ook die voorletter van my ma ... Martha, Marius, 'n vriend en sakeman, Marina - kollega wat nou in Duitsland woon, Mercia - mede gebedskryger.
Vir oulaas staar ek na my witbord teen die muur - en 'n nuwe uitdaging kom na vore in 13 letters - "Mastery of Self".
Halloween groete.......


MooiLoop.

Sunday, 23 June 2019

Stay Alive and Come Back to Me

"Stay alive and come back to me!"
Dis die uitroep van die jong dame aan Tolkien net voor hy op die boot klim om teen die Duitsers te gaan veg.  Wêreld oorlog. Duisende sterf daagliks.
"Stay alive and come back to me" is ook derduisende kere deur moeders en vaders en vrouens en meisies gesê, aan jong manne wat oorlog toe gaan.
Oorlog wat geromatiseer word, heldeverering vir die wat terugkeer. Medaljes vir die dapperes. Parades vir die gesneuweldes. Begraafplase met wit kruise - militêr presies in reguit lyne geplant, met naambordjies, sodat ons nie moet vergeet nie. En tog vergeet ons.
'n Vlag en 'n handdruk vir die weduwee. 'n Kopknik vir die kinders. 'n Handdruk vir die vaders. Dan gaan ons aan - duty calls. Die vyand wag vir niemand.
Vyande wat deur politisie en fundamentaliste en gierigaards geskep word. Oorlog is goeie besigheid. Oorlogverklarings wat deur selfgesentreerde vet omies met bolkuile uitgereik word. Opdragte wat deur generaals ver agter die gevegslyne gegee word. Maar dis jong manne wat uit die loopgraaf moet klim, wat die vyand moet bestorm, wat die sneller moet trek, wat dood in die oë moet staar. En as hy gelukkig is om huistoe te gaan, geestelik stukkend  sukkel om die pyn en woede te verwerk.
Oorlog het geen wenners nie, net verloorders.
En so sterf geslagte vir die ideale van ander.
En tog, wanneer alles stil raak en die gemoedere kalm, wanneer jy in die lig van 'n kers voor die voete van jou God sit, dan raak alles 'n skaduwee, 'n mistigheid, en 'n nuwe hoop word gebore.  Hoop gebasseer op iets wat ons nie verstaan nie. Liefde wat ons nie ken nie. En 'n vrede wat ons verstand tebowe gaan, word gebore.
God, die groot opdraggewer, se opdrag is liefde; en Hy sterf self in die uitvoering daarvan.
En waar ek nou is, verstaan ek weereens dat dit Christus is wat ook roep dat ons na Hom toe terug moet kom.
Gaan kyk die fliek - Tolkien.

Friday, 21 June 2019

Pitsere - of "Boils" soos die Engelse sou sê!


Pitsere, het my ma gesê, kry jy wanneer jou bloed vuil is.
Om jou bloed skoon te kry, moet jy jou sisteem skoonkry.  Om jou sisteem skoon te kry moet jy Engelse Sout gebruik (dis nou as ek reg kan onthou).  Dan kan jy hulle uittrek deur 'n glasbottel wat warm gemaak is, daaroor te druk.  'n Vakuum word in die bottel gevorm en suig die pit uit.  Morsig. Vrek seer.


Soms, as jy een van die ongelukkiges is, kry jy ‘n “sewe kop pitseer”.  
Logies, dis wanneer daar sewe pitte in een seer is. Nagmerrie. En hulle moet almal uit.  Deur een gat. Een na die ander.  Een op ‘n slag.
Dan moet die wond van binne gesond word!


As jy kyk die aanstellings wat die ANC regering nou weer gemaak het is dit duidelik dat hulle nie die sisteem skoon kry nie. Cyril sout lyk my is nie sterk genoeg nie – want dieselfde koppe kom weer tevoorskyn, net op ander plekke.
En die vorige wonde is nog nie eers gesond nie!

Monday, 10 June 2019

Desperaat

Ek ry gistermiddag huistoe en by die Saxby/Ou Jhb kruising staan Connie. Netjies aangetrek. Ek ken hom. Hy het 'n kleurvolle bord wat sê hy soek werk.  Nie geld nie; werk. Ek het hom by Jakob se Put gesien, soekende na werk.
Hordes gedagtes stroom deur my kop - hoe help ek hom?
Ekself. Ek weet nie eens of ek iets voel nie. Emosies - hartseer, verstarring, skok, onvergenoegsaamheid, seer, seer, seer.  Iemand teen my lyf, wat werk soek, nie geld nie.
Werk, in hierdie tyd van swak ekonomie en swak leierskap. Politici wat 'n spel speel. Wat besluite maak wat hulle sakke bevoordeel. Besluite maak wat hulle partye bevoordeel .... hoe draai ons dit om?
Hoe vertel ek vir Connie dis OK, alles werk uit, God het 'n plan - terwyl niks vir hom OK is nie, niks uitwerk nie en God se plan onduidelik is!
Connie, 60+, wit, man, B Comm, ervare, wil werk - staan op die hoek van 'n straat met 'n plakkaat en soek werk - soos baie ander. Ander wat ek nie ken nie.
Regtig? Hoe lank nog?

Sunday, 26 May 2019

Coenie

Coenie de Villiers. Sanger. Klavierspeler. Musikant. Storieverteller. Leunnaar. Coenie het gisteraand in ons kerk opgetree - wat 'n "show".
Op note het hy ons vertel van Anna, sy ma, Solly en die Buick. Almal stories wat hy in die middel van die nag uitdink - sê hy - liegstories. Lekker sing stories.
Hy het gesing van vriende verby, die laaste maal, van die groot afgrond, die finale armdruk - tussen ons en die ewige. Vir 'n wyle was daar 'n geur van Leonard Cohen.
Hy het vertel van verlange as jy oorsee bly - en baie van ons het 'n oomblik gehuiwer. Wie word nie meer daardeur geraak nie. Die moderne eeu van bedreiging en winkende voorspoed, van trekarbeid en verspreiding.
Sy storie oor 'n optrede in Kanada het 'n senuwee geraak. Na die optrede kom 'n dame by hom aan. Bloedrooi oë. Emosioneel. Sy sê sy het "terrible" dinge van ons taal, Afrikaans, gehoor. Dat dit klink om soos met lemmetjies te gorrel - hoe weet jy elk geval hoe dit voel om met lemmetjies te gorrel, en dan nog leef om dit oor te vertel? Sy het egter die hele optrede met geslote oë gesit en alhoewel sy nie die taal verstaan nie, was sy nog nooit so meegevoer deur 'n taal soos Afrikaans nie. Geen lemmetjies nie. Geen gegorrel!
Dit is soos jy sê Coenie  - musiek is samebindend. Dit verdeel nie. Ook - musiek is 'n gawe van bo - net soos jy sing. Dit was uitstekend.
O ja, vir die wat nie weet nie, Land Rovers het lank gebruik gemaak van Buick enjins 😉
MooiLoop. Vrede. Afrikaans.

Sunday, 28 April 2019

Petrol en Eredienste

Ek is 'n petrolkop.
Ek kan my verstom en verlustig en sommer meegevoer raak oor wat alles op een oomblik gebeur wanneer jy met jou voertuig ry.
En dit maak nie saak of dit 'n klaarbetaalde, goedgebruikte, sonverbleikte galoppie is - en of dit 'n DDM (Duur Duitste Motor) is nie. Ja, en Land Rovers tel ook.
Vir 'n oomblik, probeer jou voorstel hoeveel duisende parte en stelsels en elektroniese boodskappe op elke gegewe oomblik skuur, draai, druk, trek, stuur, ontvang, verwerk, bereken ..... om jou en jou wiele aan die gang en oppad na jou bestemming te hou.
'n Meganiese wonderwerk, wat ons as totaal vanselfsprekend aanvaar.
Ons ry vanoggend met my LR kerk toe. Ek verlustig my in die klank van die enjin, die gladde oorskakeling van die ratkas, die skerp dog presiese werking van die remme, die klank van die radio - en ek staan (of sit om meer presies te wees) verstom oor hoe mens dit regkry om al hierdie komponente in harmonie te laat saamwerk, net sodat jy vinniger oor afstand kan beweeg na 'n plek van keuse. Verstommend.
Ons ry kerk toe vanoggend en stap by die kerkgebou in. Ons begin om mense te groet.
Die koffie span is op hulle pos, pak koppies en pierings uit, kook die water, sit die suiker uit - teelepels netjies in die pierings. Reg vir tee na die diens.
By die deur word ons verwelkom deur 'n selgroep.
Agter in die kas is die data span reg vir die hantering van die musiek en die aanbieding.
In die konsistorie is die musiekgroep besig om die laaste reëlings vas te maak - hulle het reeds in die week die liedjies gekies en geoefen, vanoggend voor kerk weer.
Voor in die kerk is die liturgiese ruimte versorg - pragtige blomme en bande en kleure - en die sewe kerse brand by die kruis. Almal brand want Jesus het mos opgestaan.
In die sandbak voor die kruis brand kleiner kerse, opgesteek deur mense wat wil - reggesit deur die Gebedsbediening.
Die kinders sing Jesus het my omgedop en word begelei deur die Kinderbediening.
Die sanggroep begelei ons, die dominee preek sy hart uit, die diakens neem kollekte op - ons word (en is) geseën.
Ons stroom na buite - daar is eetgoed op die tafels, die tannies sorg vir ons. Tee word gedrink en ons kuier saam - reël gou 'n fliek vir volgende naweek. Life is good.
En vir 'n oomblik besef ek dat die gemeente in hierdie gebou, net soos my motor, 'n verstommende hoeveelheid parte en dele is wat met mekaar interaksie het en sorg vir 'n gemeenskap. 'n Gemeenskap van gelowiges, met verhoudinge en intriges en uitdagings, nie altyd in harmonie nie, maar saamgebind deur die liefde vir Jesus Christus. 
'n Mellemeule rit deur die lewe. 
Ongelooflik.
Ek is 'n petrolkop - en 'n gelowige.


Wat 'n rit! 😊